ಉದ್ಯೋಗದ ಅಭದ್ರತೆ: ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದತ್ತ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರು

ಉದ್ಯೋಗದ ಅಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ವಲಯದಲ್ಲಿನ ಅವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರು ಈಗ ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜ್ಯದ ಹಲವು ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಎಂಬಿಎ, ಬಿಬಿಎ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಎ ಪದವೀಧರರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅರ್ಜಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರುತ್ತಿವೆ. ಉತ್ತಮ ಸಂಬಳದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗದಿರುವುದು, ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು ಹಾಗೂ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಈ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಈಗ ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೂ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ಸಂಬಳ ಮತ್ತು ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ ದಿನನಿತ್ಯದ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಯುವ ಪದವೀಧರರಿಗೆ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.

ಉದ್ಯೋಗದ ಅಭದ್ರತೆಯಿಂದ ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದತ್ತ ಒಲವು

ಕರ್ನಾಟಕದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆಗಳಿಗೆ ವಿವಿಧ ಪದವಿಗಳ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಎಂಬಿಎ, ಬಿಬಿಎ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಎ ಮುಗಿಸಿದವರೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ನೇರವಾಗಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಶಾಲೆಗಳ ಆಡಳಿತ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಜಯಪುರದ ಶ್ರೀ ಬಿ.ಎಂ. ಪಾಟೀಲ್ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಶಾಲೆಯ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲ ವಿಕ್ರಮ್ ನಾರ್ವೇಕರ್ ಅವರು ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವನ ವೆಚ್ಚ ಹೆಚ್ಚಿರುವುದರಿಂದ, ಹೊರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ತಮ್ಮ ಊರುಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಅಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ತಾಂತ್ರಿಕ ಪದವಿ ಪಡೆದವರಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಜ್ಞಾನ, ಗಣಿತ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ವಿಷಯಗಳ ಅರಿವು ಹಾಗೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬಳಕೆಯ ಕೌಶಲ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಗಳು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವಿಜ್ಞಾನ, ರೊಬೊಟಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯಂತಹ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಲು ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ನೆರವಾಗಬಹುದು.

ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಳ

ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಗಳ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗಳ ಸಂಘದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಡಿ. ಶಶಿಕುಮಾರ್ ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ವಿವಿಧ ಪದವೀಧರರಿಂದ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಜಿಗಳು ಬರುತ್ತಿವೆ. ಕೆಲವು ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಬೋಧನಾ ಹುದ್ದೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಶಾಲೆಗಳ ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ₹25,000 ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಬಳ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿವೆ ಎಂದು ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಮೊತ್ತ ಎಲ್ಲ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೂ ದೊರೆಯುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ವೇತನವಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯ ಸ್ಥಳ, ಹುದ್ದೆ, ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಂಬಳ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಯುವಕರಿಗೆ ಸಂಬಳದ ಬಹುಪಾಲು ಬಾಡಿಗೆ, ಪ್ರಯಾಣ ಮತ್ತು ಇತರ ಖರ್ಚುಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕೆಲಸಕ್ಕಿಂತ ತಮ್ಮ ಊರಿನಲ್ಲೇ ಸಿಗುವ ಶಿಕ್ಷಕ ಹುದ್ದೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.

ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸವಾಲು

ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿ ಪಡೆದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಿಜವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರ ಉದ್ಯೋಗಾರ್ಹತೆ ಕುರಿತು ಈ ಹಿಂದೆ ಪ್ರಕಟವಾದ ವರದಿಯೂ ಕಳವಳ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು. ರಾಜ್ಯದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ.17ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಶಿಕ್ಷಣ ಸುಧಾರಣಾ ಸಮಿತಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ವಿಜ್ಞಾನ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲವು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆ, ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕೌಶಲ್ಯದ ಕೊರತೆ ಪ್ರಮುಖ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಿವೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್, ಸಿವಿಲ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್‌ನಂತಹ ಮೂಲ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯಲು ಪದವೀಧರರು ಪೈಪೋಟಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ ಕೆಲಸ ಸಿಗದ ಯುವಕರು ಬೇರೆ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಅವರ ಆಯ್ಕೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದೆ.

ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆ

ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ರೊಬೊಟಿಕ್ಸ್, ಕೋಡಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಎಐ ಆಧಾರಿತ ಕಲಿಕಾ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಶಾಲೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ನೀಡುತ್ತಿವೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಬಹುದು.

ಆದರೆ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಕಲಿಸುವುದು ಎರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ವಯಸ್ಸು, ಕಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ತರಬೇತಿ ಅಗತ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಬೋಧನಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಬೆಳೆಸುವ ಅವಕಾಶವನ್ನೂ ಶಾಲೆಗಳು ಒದಗಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಪಾಠ ಯೋಜನೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು, ತರಗತಿ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ಮತ್ತು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಂತಹ ವಿಷಯಗಳ ಅರಿವು ಮುಖ್ಯ. ಡಿಜಿಟಲ್ ಉಪಕರಣಗಳು ಪಾಠ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ನೇರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಲಾರವು.

ಬೋಧನಾ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರತೆ ಇದೆಯೇ?

ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರದತ್ತ ಪದವೀಧರರು ಬರುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ಥಿರತೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಒಂದು ಕಾರಣ. ಕೆಲವು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಕೆಲಸದ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಸಂಬಳ ದೊರೆಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಎಲ್ಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ವೇತನ, ಕೆಲಸದ ಭದ್ರತೆ ಅಥವಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಬಳ, ಒಪ್ಪಂದ ಆಧಾರಿತ ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ಕೆಲಸ ಬದಲಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬರುವವರು ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪ, ಸಂಬಳ, ಕೆಲಸದ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ.

ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ, ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರು ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬರುವುದರಿಂದ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಗಬಹುದು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಿಸಲು ಇವರು ನೆರವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಇದರಿಂದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿನ ಶಿಕ್ಷಕರ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಹತೆಯ ಮಾನದಂಡಗಳ ಮಹತ್ವ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಾರದು.

ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಯತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ

ಪದವಿ ಮುಗಿಸಿದ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಕೆಲಸ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿರುವುದು ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಿಸುವ ಪಠ್ಯಕ್ರಮವು ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಓದಿನ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವ, ಸಂವಹನ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳ ತರಬೇತಿಯೂ ಸಿಗಬೇಕು.

ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಗಳ ನಡುವೆ ಸಹಕಾರ ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಇಂಟರ್ನ್‌ಶಿಪ್ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಇದರಿಂದ ಪದವೀಧರರು ತಮ್ಮ ಮೂಲ ವಿಷಯದಲ್ಲೇ ಕೆಲಸ ಪಡೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಬಹುದು.

ಬೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬರುವ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವೀಧರರನ್ನು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವವರಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು, ಅವರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಹೊಸ ವೃತ್ತಿ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಿದೆ.